Sundance'de 6.günün macerası Hayal kırıklığına gülümsemek

Buranın güzelliği mi, durmanın güzelliği mi bilemediğim bir güzellik içerisindeyim.

Sahilde bir çam ağacının altında, dere kenarında tüm öğleden sonra uzandım. Gün boyu karadan ılık bir rüzgar esti. Saçlarımı kuruttu.

Fotoğraf  için  Sundance sakini sevgili Zero Mustafa'ya teşekkürler. 

Gün burada koyu çevreleyen dağların arkasından batıyor. Batan güneşin dereye vuran ışıkları, tarifi zor bir güzellik ortaya çıkarıyor. Derenin denize kavuştuğu yerde ufak mavi bir tekne ve kayığı sarı, yelkenleri kırmızı bir yelkenli var. Akşamüzeri boş sahilde, Morroccan Sunset dinlerken, grileşen derenin üzerinde yumuşacık rüzgarla ufak ufak savrulan bu renkli yelkenliyi izledim. Hayal kurdum.

Yeterince kuvvetli istesek de hayatın bize vermeyeceği şeylerin hayallerini, yine de, biz bize (yalnız) ve sessiz olmanın (kimseye bir zararım yok) verdiği rahatlıkla kurmak güzeldir. Hayal ettiğinin yokluğunda yaşamayı bir cennette, ağaçların, denizlerin, dağların içinde, atların arasında öğrenmek zorunda kalırsan, herhalde bir çaresini bulursun.

Hayatın bana bu olasılığı, bugün olarak paketleyip sunmasından ve benim bütün hayal kırıklıklarıma rağmen bunun kıymetini bilebiliyor olmamdan, fevkalede memnunum.                                                  

Bir kadın gülümsemeyi böyle öğrenince sanırım hayat için daha güzel bir kadın olur.