Datca: Yekpare Tuhaflar Cumhuriyeti

Cici Camping'de, cadirimizin hemen yaninda bir ogleden sonra.
Kirmizi pabuclarin sahibi Can, bir gezgin.

Datca'da yedi gece gecirdim.
Eski Cici Camping'de denizin hemen dibinde.
Cadirda kalarak.
Ilginc insanlarla tanistim. (Biz de onlara ilginc geldik.)
Cogu yalnizdi.(Biz de yalniz insanlardik)
Hepsi de Datca'yi farkli goruyor, farkli yasiyor, farkli anlatiyorlardi. Tabii, ortak dile getirdikleri seyler de vardi.
Bilgisayarimi goturmedigim icin, bloga gercek zamanli yazamadim.
Buna biraz icerliyorum ama belki boylesi daha iyidir.
Simdi parca parca yazabilecegimi dusunuyorum. Hepsini birden anlatmak mumkun degil.
Yazacaklarimi bitirdigim zaman da, muhtemelen herseyi anlatmis olmayacagim.

Datca uzak biryer.
Kendine has bir yer.
Sessiz bir yer (gurultusuz).
Insanlarin gelip sigindigi, saklandigi, yerlestigi ama pek de sigamadigi bir yer.
Buraya gelen insanlarin (belki emeklileri bir tarafa koymak gerekir) hayatinda bir varlik meselesi var.
Meseleler birbirinden farkli olabilir. Ortak olan, bir varlik meselesi olmasi.

Yeryuzundeki insan sayisi kadar, varlik meselesi var. Ulkenin ya da sistemin getirdigi bazi ortak dertler, varlik meselelerimizde ortak alanlar yaratsa da, her birimiz gece gunduz kendi yolumuzdayiz.

Peki bu insanlar oraya gitmis de ne olmus? Ne degismis? Yalnizlar iyi bilir ki, yalnizlar bir araya gelince yalnizlik azalmaz, artar. Burada da oyle olmus.

Yalniza disaridan bakanlar 'tuhaf' derler ve tuhaflik mekandan azadedir.

Iste bu tuhaflar Datca'da bir araya gelmisler. Sessiz bir mutabakat olusturmuslar. Aslinda kimse kimseyi pek sevmiyor. Bazi fesatlarin da oldugunu tahmin etmek zor degil. Boylece herkes kendi dunyasinda kalmis yine. Temas anlarinda ortaligi alev almis.

Yani, burasi romantik bir 'tuhaf cenneti' degil. Aci haber su, tuhaflarin cenneti olmuyor.

Ama doga, iyilestiricidir. Iste sanirim Datca'yi ozel yapan ve tuhaflari buraya toplayan sey bu: Doga. Ege ve Akdeniz'in bulustugu bu burunda, doga bir armagan gibi.

Ortadaki beyaz kutle, bir fok heykeli. Adi BADEM. Datca'da beyaz bir fok gorunuyormus. Heykelini  yapmislar. Gercek mi, hayal urunu mu, bilinmiyor.

Datca'da bir ari gibi dolasirsaniz, bir tuhaftan diger tuhafa konarak, onlari bir araya getirmeye calismadan (cunku bu bosa harcanan ve insani yipratan bir emek olur) cok ilginc deneyimler yasayabilir, baya lezzetli sohbetler edebilirsiniz.

Bunu varlik arayisinizdan, yani hac yolunuzdan dusebilir, ya da kendinizi hac yolunda bir dinlenme tesisinde kabul edebilirsiniz.

Aslinda, genis dusunulecek olursa, burasi tuhaflarin tuhaf olarak yasayabildikleri, bir tuhaflar cumhuriyetidir. Klise romantizmden ve mutluluk arayisindan kendinizi soyutlayabilirseniz, baya rahat edebilir ve buranin yerlisi olabilirsiniz. Sessiz bir mutabakatin icinde, tuhafliginizin bilindigi ama yargilanmadigi, mesgul bir haci olarak...