gezi bir politik hareket olmaktan ote, ruhani bir hareket oldu benim icin.
politik sorumluluk duygusunu bir nebze olsun genis bir kitle ile paylasmak, beni sandigimdan cok daha fazla hafifletti.
ve tabii, dusundurdu. cunku, bu rahatlama, buyuk bir ozgurluk alani acti bana. herkes kendi iyisini, kendi guzelini, kendi adilini dusunsun, bulsun, savunsun... diyebilmek guzelmis. adil ve cesur insanlari tanimak guzelmis. kendinden baskasina da kiymet veren, saygi duyan, kendini bilen insanlarla karsilasmak, ozgurluk demekmis.
ben ki ozgurlugu, hayatta bildigi herseye tercih eden bir kadinim, hayatim boyunca sadece ozgurlugumun pesinde oldum, bunun icin mizac sinirlarim icinde hayata her firsatta meydan okudum, boyle bir ozgurluk duygusu hic yasamamistim. Insan kendinden ozgurlesmeden, asla ozgur olamiyormus.
ozgur olmanin boyutlari ve asamalari var. ben herhalde hic de ozgur olmadigim icin, ozgurluk meselesini buyutuyorum.
ozgur olmak ne demektir, nasil ozgur insan olunur? bunu dusunuyorum.
son bir ay icinde anladim ki, ozgur olmak en basta, samimi olmak demekmis. ne kendine, ne digerlerine asla yalan soylememek demekmis. aslinda ozgurluk, kendini gozlemeksizin ortaya koymak demekmis..
benim gibi insanlar icin kendini ortaya koymak, etrafindaki insanlarin guclu birer karakter oldugunu kabul etmekle basliyor. bu dusuncemin kendini begenmis kokenleri var. bunun ayibini ustlenerek devam edecek olursam, gezi hareketi bana bu guveni sagladi.
diger acidan dusunecek olursak, belki de ona buna gore sekillenmis degil de, kendisi gibi olanin guzelligini ve yarattigi etkiyi gorunce.. hevesleniyor insan.
duvara kocaman SLOGAN BULAMADIM yazabilme ozgurlugu, insani kiskirtiyor. kendimde bulamadigim bu ozgur ruh, beni yanina davet ediyor.DEVRIM DE MI YAPMAYAQ yazarak direnmek, iste insani boyle ayarsiz yapiyor..
YASAK NE AYOL diyerek baskaldirmak, bana yenilmezligi cagristiriyor.
iste buradan ilham alan bir kendini ifade etme, yoldaslanma hali.
samimi ve cesur olmak, iste benim icin ozgurlugun yeni tanimi bu.
